«Ο Γλάρος» του Α. Τσέχοφ στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, 2018

Χαρακτηριστική της σκηνικής γραφής του σκηνοθέτη οπτική, ενδιαφέρουσα, εύρυθμη αλλά ετεροβαρής, πάνω σε ένα εμβληματικό έργο για τον έρωτα, την τέχνη και τις ματαιώσεις της ζωής. Εξαρχής, όταν η Άννα […]

«Δαιμονισμένοι» του Φ. Ντοστογιέφσκι στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, 2017

Φιλόδοξο αλλά ανολοκλήρωτο και δραματουργικά ελλιπές εγχείρημα σκηνικής μεταφοράς του κλασικού μυθιστορήματος. Σε ειρωνική αντίστιξη­ με ό,τι προοιωνίζεται ο τίτλος, μινιμαλιστικά, ψυχρά, χωρίς παραφορά και με αποδραματοποιημένο λόγο, ο Μπογκομόλοφ […]

«Ειρήνη» του Αριστοφάνη στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, 2017

Μια ωραία ευκαιρία για την «Ειρήνη» Η αριστοφανική «Ειρήνη» που παρουσιάζει φέτος το Εθνικό Θέατρο (σε μουσική του Νίκου Κυπουργού, λιμπρέτο του Δημοσθένη Παπαμάρκου και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη) είναι […]

«Ακυβέρνητες πολιτείες: Η Λέσχη» του Στρατή Τσίρκα στο Θέατρο Τέχνης, 2017

Υποσχόμενη «Λέσχη» συνεργασίας Για το πρώτο μέρος των «Ακυβέρνητων Πολιτειών» που ανεβαίνει σε σκηνοθεσία της Έφης Θεοδώρου στην πρώτη σύμπραξη του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης Η «πανηγυρική» πρώτη […]

«Ανκόρ» του Θεόδωρου Τερζόπουλου στο Θέατρο Άττις, 2017

Ηδονικο μαρτυριο του ερωτα Για το «Ανκόρ» του Θεόδωρου Τερζόπουλου στο Θέατρο Άττις Με το «Ανκόρ» («Encore»), η «ιερή» τελετουργικότητα του θεάτρου του Θεόδωρου Τερζόπουλου έρχεται να δώσει σάρκα -η […]

«Δίκη του Κ.» στο Θέατρο Πόρτα – «1984» στο Θέατρο Βασιλάκου, 2016

Οθόνες και παραμορφωτικοί καθρέφτες Για τη «Δίκη του Κ.» σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και το «1984» σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου Πρόκειται, θεωρώ, για μια πολύ ωραία συγκυρία, πως στις αθηναϊκές […]

«Στέλλα κοιμήσου» του Γιάννη Οικονομίδη στο Εθνικό Θέατρο, 2016

Σαπουνόπερα ή πραγματικότητα; Η φετινή εναρκτήρια παράσταση του Εθνικού Θεάτρου (που σηματοδοτεί και την έναρξη μιας σεζόν «χρεωμένης» αποκλειστικά στον νυν Καλλιτεχνικό Διευθυντή) έμελλε να ανήκει σε έναν καλλιτέχνη με […]

«Phone Home» του Γιάννη Καλαβριανού στο Θέατρο Σφενδόνη, 2016

Οι βολικές μας αυταπάτες Έχοντας στο μυαλό μου το, προκλητικό ίσως, ερώτημα για το αν «χρειαζόμαστε μια ακόμη παράσταση για “το προσφυγικό”», καθώς και το αν «οι ποικίλες καλλιτεχνικές δράσεις που οργανώνονται […]

«Το κουκλόσπιτο» του Χ. Ίψεν στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων, 2016

«Ίψεν ο σύγχρονός μας»   Τολμώ να ξεκινήσω το κείμενο με αυτό που προκύπτει ως τελική μου διαπίστωση: ο Γιώργος Σκεύας σκηνοθετώντας το «Κουκλόσπιτο» στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων ανέβασε […]

«Φάουστ» του Γκαίτε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, 2015

«Φάουστ» υψηλής ευκρίνειας «Η μόνη γνώση είναι πως τίποτα δεν μπορούμε να γνωρίσουμε πραγματικά», είναι από τα πρώτα λόγια του Φάουστ, μια σωκρατικού ύφους παραδοχή, την ώρα που μονολογεί στο […]